<?xml version="1.0" encoding="iso-8859-1"?>
<feed xmlns:bsl="http://www.bsl.nl" xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom"><logo>http://www.bsl.nl/frameset/algemene_header_bsl_websites.gif</logo><title>Cliënt en Medezeggenschap in de zorg</title><subtitle>Aanvulling , december 2008</subtitle><id>urn:bsl:9065027246</id><link rel="self" href="http://vb23.bsl.nl/frontend/xml/9065027246.xml"/><link href="http://www.cm.bsl.nl" rel="alternate"/><rights>Copyright 2007, Bohn Stafleu van Loghum, Houten</rights><updated>2009-01-13T01:00:00Z</updated><author><name>Bohn Stafleu van Loghum</name><uri>http://www.bsl.nl</uri></author><entry><title>De juridische context van zorg: het resultaat telt</title><link type="text/html" rel="alternate" href="http://www.cm.bsl.nl/cm/emailnieuwsbrief.asp?page=9065027246/09014f3c80240dc0.html"/><id>urn:dctm:chron_id:09014f3c80240dc0</id><bsl:isbn>9065027246</bsl:isbn><bsl:date>december 2008</bsl:date><bsl:author><name>Rolf de Groot</name></bsl:author><updated>2009-01-13T01:00:00Z</updated><content type="html" xml:lang="nl">&lt;img src="http://vb23.bsl.nl/BSL/content/edition/9065027246/9065027246.jpg" align="right" hspace="10"/&gt;&lt;b&gt;Rolf de Groot&lt;/b&gt;&lt;br/&gt;Voor de Amerikaanse economen Michael Porter en Elizabeth Teisberg Porter, M.W. &amp; Teisberg, E.O. Rede¢ning Health Care: Creating Value-Based Competition on Results. Boston: Harvard Business School Press, 2006. is het versterken van de positie van de patiënt geen doel op zichzelf. Kwaliteit, blijkend uit resultaten, is in hun visie de sleutel tot e¡ectieve concurrentie. Concurrentie waarin centraal staat wat de essentie van gezondheidszorg is, het leveren van diensten die leiden tot gezondheidswinst. Je kunt goede zorg tegen acceptabele kosten verwachten als aanbieders met elkaar concurreren om de gunst van de patiënten op basis van de resultaten die ze bereiken. Het mechanisme daarvoor is een zichzelf versterkende cirkel : betere zorg leidt tot meer patiënten; meer patiënten leidt tot vergroting van expertise en kwaliteit, en daardoor wordt weer meer patiënten aangetrokken.&lt;p&gt;&lt;br/&gt;&lt;small&gt;&lt;b&gt;Copyright 2007, Bohn Stafleu van Loghum, Houten&lt;/b&gt;&lt;/small&gt;&lt;/p&gt;</content></entry><entry><title>Uitspraak LCvV d.d. 14 augustus 2008</title><link type="text/html" rel="alternate" href="http://www.cm.bsl.nl/cm/emailnieuwsbrief.asp?page=9065027246/09014f3c80240dcf.html"/><id>urn:dctm:chron_id:09014f3c80240dcf</id><bsl:isbn>9065027246</bsl:isbn><bsl:date>december 2008</bsl:date><updated>2009-01-13T01:00:00Z</updated><content type="html" xml:lang="nl">&lt;p&gt;&lt;br/&gt;&lt;small&gt;&lt;b&gt;Copyright 2007, Bohn Stafleu van Loghum, Houten&lt;/b&gt;&lt;/small&gt;&lt;/p&gt;</content></entry><entry><title>Uitspraak LCvV d.d. 1 september 2008</title><link type="text/html" rel="alternate" href="http://www.cm.bsl.nl/cm/emailnieuwsbrief.asp?page=9065027246/09014f3c80240dd0.html"/><id>urn:dctm:chron_id:09014f3c80240dd0</id><bsl:isbn>9065027246</bsl:isbn><bsl:date>december 2008</bsl:date><updated>2009-01-13T01:00:00Z</updated><content type="html" xml:lang="nl">&lt;p&gt;&lt;br/&gt;&lt;small&gt;&lt;b&gt;Copyright 2007, Bohn Stafleu van Loghum, Houten&lt;/b&gt;&lt;/small&gt;&lt;/p&gt;</content></entry><entry><title>Grenzen aan samenwerking tussen zorginstellingen</title><link type="text/html" rel="alternate" href="http://www.cm.bsl.nl/cm/emailnieuwsbrief.asp?page=9065027246/09014f3c80240dd6.html"/><id>urn:dctm:chron_id:09014f3c80240dd6</id><bsl:isbn>9065027246</bsl:isbn><bsl:date>december 2008</bsl:date><bsl:author><name>Jan-Koen Sluijs</name></bsl:author><updated>2009-01-13T01:00:00Z</updated><content type="html" xml:lang="nl">&lt;b&gt;Jan-Koen Sluijs&lt;/b&gt;&lt;br/&gt;In het mededingingsrecht wordt samenwerking onderscheiden in horizontale en verticale relaties. Van horizontale samenwerking is sprake als concurrerende zorgaanbieders met elkaar afspraken maken. Bijvoorbeeld: twee zorginstellingen regelen gezamenlijk hun 'contracteeropstelling' naar verzekeraars toe. Maken zorgaanbieders in verschillende geledingen van de bedrijfskolom afspraken met elkaar, dan is dat een vorm van verticale samenwerking. Bij verticale samenwerking moet vooral gedacht worden aan de relatie fabrikant/groothandel/afnemer (bijvoorbeeld tussen groothandel farmacie en apotheek). Verder valt in de zorg ook vaak de term 'ketensamenwerking'. Hiervan is sprake als niet-concurrerende zorgaanbieders hun expertise bundelen, waardoor een samenwerkingsverband ontstaat tussen partijen die zowel zelfstandig als afhankelijk van elkaar functioneren. Bijvoorbeeld samenwerking tussen ziekenhuis en verpleeghuis. De Nederlandse Mededingingsautoriteit (NMa) bestempelt ketensamenwerking in haar Richtsnoeren voor de Zorgsector als verticale relatie. Dit is gunstig, omdat beperkende verticale afspraken kunnen profiteren van een relatief ruimhartig vrijstellingsregime (zie verderop onder 'Veilige havens'). Maar de NMa dient bij ketensamenwerking mijns inziens niet al te hard van stapel te lopen, omdat het op de eerste plaats samenwerking tussen niet-concurrenten betreffen die wellicht überhaupt niet concurrentiebeperkend is.&lt;p&gt;&lt;br/&gt;&lt;small&gt;&lt;b&gt;Copyright 2007, Bohn Stafleu van Loghum, Houten&lt;/b&gt;&lt;/small&gt;&lt;/p&gt;</content></entry><entry><title>Patiëntenparticipatie in de ggz: beschrijving van een succesmodel</title><link type="text/html" rel="alternate" href="http://www.cm.bsl.nl/cm/emailnieuwsbrief.asp?page=9065027246/09014f3c80240de7.html"/><id>urn:dctm:chron_id:09014f3c80240de7</id><bsl:isbn>9065027246</bsl:isbn><bsl:date>december 2008</bsl:date><bsl:author><name>Annita Opdam</name></bsl:author><bsl:author><name>Monique Overdijk</name></bsl:author><bsl:author><name>Naomi de Rooy</name></bsl:author><updated>2009-01-13T01:00:00Z</updated><content type="html" xml:lang="nl">&lt;b&gt;Annita Opdam, Monique Overdijk, Naomi de Rooy&lt;/b&gt;&lt;br/&gt;Heel lang hebben behandelaars van patiënten in de geestelijke gezondheidszorg (ggz) niet de behoefte gehad om rekening te houden met &#8211; laat staan rekenschap af te leggen aan &#8211; inspraakorganen van hun cliënten. Als ergens de opvatting 'wij weten wel wat goed voor u is' eerder regel dan uitzondering was, dan was dat wel in de psychiatrie. Daar had zelfs de familie &#8211; in tegenstelling tot in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking &#8211; geen enkele vorm van medezeggenschap.&lt;p&gt;&lt;br/&gt;&lt;small&gt;&lt;b&gt;Copyright 2007, Bohn Stafleu van Loghum, Houten&lt;/b&gt;&lt;/small&gt;&lt;/p&gt;</content></entry><entry><title>Verantwoorde zorg: visie en verwezenlijking. Werken met het model Zorgleefplan
</title><link type="text/html" rel="alternate" href="http://www.cm.bsl.nl/cm/emailnieuwsbrief.asp?page=9065027246/09014f3c80240de8.html"/><id>urn:dctm:chron_id:09014f3c80240de8</id><bsl:isbn>9065027246</bsl:isbn><bsl:date>december 2008</bsl:date><bsl:author><name>Mw. drs. C. van Sprundel</name></bsl:author><updated>2009-01-13T01:00:00Z</updated><content type="html" xml:lang="nl">&lt;b&gt;Mw. drs. C. van Sprundel&lt;/b&gt;&lt;br/&gt;Keuzevrijheid, eigen regie en veiligheid staan centraal in de norm voor Verantwoorde zorg.Op weg naar normen voor Verantwoorde zorg; juni 2005. Een norm waar we sinds de zomer van 2005 over beschikken, en waarin staat wat de goede zorg is waar we voor gaan, als zorgbranche.&lt;p&gt;&lt;br/&gt;&lt;small&gt;&lt;b&gt;Copyright 2007, Bohn Stafleu van Loghum, Houten&lt;/b&gt;&lt;/small&gt;&lt;/p&gt;</content></entry><entry><title>Niet praten over maar met de cliënt</title><link type="text/html" rel="alternate" href="http://www.cm.bsl.nl/cm/emailnieuwsbrief.asp?page=9065027246/09014f3c80240de9.html"/><id>urn:dctm:chron_id:09014f3c80240de9</id><bsl:isbn>9065027246</bsl:isbn><bsl:date>december 2008</bsl:date><bsl:author><name>J.L.M. van der Meulen</name></bsl:author><updated>2009-01-13T01:00:00Z</updated><content type="html" xml:lang="nl">&lt;b&gt;J.L.M. van der Meulen&lt;/b&gt;&lt;br/&gt;Het MDO is niet meer is weg te denken in de gezondheidszorg. Het heeft in de jaren zeventig van de vorige eeuw zijn intrede gedaan als tegenhanger van het medischVolgens het medisch model is de mens gescheiden in lichaam en geest (dualisme). Het lichaam staat centraal. Om het menselijk lichaam goed te kunnen onderzoeken, richten medici zich steeds op kleine lichaamsonderdelen en -functies (reductionisme). denken waarbij een dominante rol voor de arts was weggelegd. Disciplineoverschrijdend samenwerken in een holistische context was het adagium. Gemeenschappelijke taal, een gemeenschappelijke probleemdefinitie en een gemeenschappelijke verantwoordelijkheid vormden het concept van de multidisciplinaire samenwerking, al of niet in aanwezigheid van de cliënt.&lt;p&gt;&lt;br/&gt;&lt;small&gt;&lt;b&gt;Copyright 2007, Bohn Stafleu van Loghum, Houten&lt;/b&gt;&lt;/small&gt;&lt;/p&gt;</content></entry><entry><title>Kwaliteitsverbetering vanuit cliëntenperspectief</title><link type="text/html" rel="alternate" href="http://www.cm.bsl.nl/cm/emailnieuwsbrief.asp?page=9065027246/09014f3c80240def.html"/><id>urn:dctm:chron_id:09014f3c80240def</id><bsl:isbn>9065027246</bsl:isbn><bsl:date>december 2008</bsl:date><bsl:author><name>Jan van Eupen</name></bsl:author><updated>2009-01-13T01:00:00Z</updated><content type="html" xml:lang="nl">&lt;b&gt;Jan van Eupen&lt;/b&gt;&lt;br/&gt;Het ontwikkelen, toetsen en bewaken van de kwaliteit van de zorg is een normaal en vanzelfsprekend onderdeel van verantwoorde zorgverlening. Betrekkelijk nieuw is het verschijnsel dat het toetsen van de kwaliteit bijzondere aandacht krijgt. De overheid, de zorgverzekeraars, de patiënten/cliëntenbeweging, de Inspectie, de brancheorganisaties, de beroepsgroepen, iedereen wil dat de kwaliteit van de zorg goed getoetst wordt. Daarom moesten er normen ontwikkeld worden, en toetsingskaders, en prestatie-indicatoren, en keurmerken. De Stichting Harmonisatie Kwaliteitsbeoordeling in de Zorgsector (HKZ) werd opgericht. En in korte tijd was er een zodanig ingewikkeld instrumentarium aan richtlijnen, voorschriften en eisen ontstaan dat er gespecialiseerde certificeringsinstellingen moesten worden ingeschakeld, die &#8211; tegen forse betaling &#8211; de rol op zich namen om na te gaan of de zorginstellingen wel werken volgens de inmiddels voorgeschreven normen en procedures. &lt;p&gt;&lt;br/&gt;&lt;small&gt;&lt;b&gt;Copyright 2007, Bohn Stafleu van Loghum, Houten&lt;/b&gt;&lt;/small&gt;&lt;/p&gt;</content></entry></feed>
