Supervisie en Coaching

Redactioneel

2011-12-12T01:00:00Z

Voor u ligt het vierde nummer van jaargang 28 van Supervisie en Coaching, tevens het laatste nummer van het tijdschrift in deze vorm. De uitgever heeft u daarover bericht. De redactie betreurt het opheffen van een vaktijdschrift dat binnen de beroepsgroep van professioneel begeleiders in een duidelijke functie voorziet en is voornemens het tijdschrift onder een andere naam en bij een andere uitgever te continueren. Aangezien wij als tijdschrift ontstaan zijn uit en nog steeds verbonden zijn met de lvsc, de beroepsvereniging voor professioneel begeleiders, zullen wij u onder meer via de communicatiekanalen van deze vereniging op de hoogte houden van onze activiteiten.

Zin en onzin van reflectie

Tom Luken — 2011-12-12T01:00:00Z

Tom Luken
Reflectie wordt veelal beschouwd als de kern van supervisie. Ook bij coaching speelt reflectie een belangrijke rol. De laatste tijd staat reflectie echter steeds meer ter discussie. In het onderwijs is reflecteren de afgelopen tien jaar massaal ingevoerd, maar de resultaten vallen tegen en leerlingen en studenten hebben er veel weerstand tegen. Er zijn verschillende bestsellers gepubliceerd waarin de rol van bewust nadenken en de vrije wil wordt ontkend; mogelijk heeft reflecteren zelfs nadelen en risico’s. Hoe staat het met reflecteren in supervisie en coaching? In hoeverre is de veronderstelde waarde daarvan in wetenschappelijk onderzoek aangetoond? Wat zijn de verschillen en overeenkomsten met reflectie in het onderwijs? En wat betekent een en ander voor de praktijk van supervisor en coach?

De kleur van supervisie

Hans Bennink — 2011-12-12T01:00:00Z

Hans Bennink
Wat levert de toepassing van de kleurenbenadering van De Caluw� en Vermaak op, als we deze toepassen op supervisie als veranderstrategie? Mogen supervisoren een favoriete kleur hebben? Of moet een supervisor van alle kleurenmarkten thuis zijn?

Sto�cijns coachen

Ronald Wolbink — 2011-12-12T01:00:00Z

Ronald Wolbink
In dit artikel constateert de auteur dat het gangbare coachen zich vooral richt op potentie, passie en presteren. Het coachen van coachees in tragische werksituaties vraagt echter om een andere vorm van coachen, ge�nspireerd door de sto�cijnse filosofie: sto�cijns coachen. Achtergronden worden verhelderd en methodische aanwijzingen gegeven, toegelicht aan de hand van een vignet.

Onvoldoende supervisiebeoordeling

2011-12-12T01:00:00Z

Het beoordelen van supervisanten bij opleidingssupervisie vind ik als beginnend supervisor best lastig. Natuurlijk is er tijdens de opleiding aandacht besteed aan het beoordelen en werk ik in de praktijk met een beoordelingslijst die in de meeste gevallen wel houvast biedt. Dat is echter veel minder het geval bij Arno, een voltijdstudent die het lastig vindt verslagen op tijd in te leveren. Zijn computer is behoorlijk storingsgevoelig, naar het schijnt. De eerste twee bijeenkomsten van de supervisie laat hij weinig van zich horen. Bij hem thuis zijn ze dat niet zo gewend, praten over jezelf. Zijn reflectie blijft beperkt tot een paar korte zinnetjes over de vorige bijeenkomst.

Martin Appelo (2011). Het gelaagde brein. Reflectie en discipline bij het werken aan verandering. Amsterdam: Boom. 240 p., ISBN 978 94 6105 301 5, € 22,95. ***

2011-12-12T01:00:00Z

Hoe komt het dat het zo moeilijk is om ongezonde gewoonten te veranderen?�Waar ligt het aan dat zoveel mensen blijvend kampen met psychische en relationele problemen? In Het gelaagde brein probeert Martin Appelo antwoord te geven op de vraag welke consequenties kennis over onze hersenen heeft voor het werken aan gedragsverandering. Het boek biedt een stappenplan voor reflectie en discipline, waarmee op nuchtere wijze de balans opgemaakt kan worden en vervolgens besloten kan worden om gedrag al dan niet te veranderen. Het boek is vooral bedoeld als�zelfhulpboek, maar is ook gericht op hulpverleners die�kortdurend werken of eens een andere invulling aan de therapie willen geven. Ik ben het boek gaan lezen met als primaire vraag wat het te bieden heeft aan professionele begeleiders die zich als supervisor, coach of anderszins bezighouden met leren dat gericht is op verbetering van het beroepsmatig handelen.

Susan van Ass (red.) (2011). Het coachingsmethoden boek. Voor en door topcoaches. Amsterdam: Boom/Nelissen. 240 p., ISBN 978 90 2440 086 7, € 39,90 (incl. e-book). ***

2011-12-12T01:00:00Z

Coaching als begeleidingsvorm heeft de afgelopen tien jaar een grote vlucht genomen. Het coachingsmethodenboek onder redactie van Susan van Ass tracht de methodische aspecten van het brede en groeiende vakgebied in kaart te brengen met een compact overzicht van maar liefst 51 traditionele en nieuwere coachingsmethoden. Het boek is vooral bedoeld als naslagwerk en om idee�n op te doen, opdat coaches in korte tijd hun blikveld kunnen vergroten. Ook aankomende coachees kunnen wat aan het boek hebben, in hun zoektocht naar een vorm van coaching die bij hen past en naar een methode waarin zij zich kunnen vinden. Een derde doelgroep bestaat uit hr-functionarissen, leidinggeven en andere verwijzers die baat hebben bij een dergelijk overzicht. Een vierde doelgroep wordt gevormd door de opleidingen, die met het boek een prima inleiding zouden hebben om in het vakgebied van coaching te kunnen fungeren (p. 10).